Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Ίλεξ - Αρκουδοπούρναρο


Ο ίλεξ (Ilex, αρκουδοπούρναρο και ου [γαλλ. houx]), είναι γένος φυτών που περιλαμβάνει γύρω στα 600 είδη της οικογένειας Aquifoliaceae μερικά από τα οποία μπορούν να φτάσουν σε ύψος τα 10 μέτρα. Κατάγεται από την Ευρώπη, την Ασία και την βορειοδυτική Αφρική.
Απαρτίζεται από νεαρούς βλαστούς πράσινου χρώματος που μετά την ολική ξυλοποίηση γίνονται γκρίζοι. Τα φύλλα του είναι σκληρά, δερματώδη, σκουροπράσινα, γυαλιστερά, με μικρούς μίσχους, σχήματος ωοειδούς. Το φύλλωμα είναι οδοντωτό και καταλήγει σε αγκάθια. Στην Ελλάδα το σύνηθες ύψος που μπορεί να φτάσει είναι 1-3 μέτρα.
Τα άνθη του είναι μικρά, μασχαλιαία, λευκά ή λευκοκίτρινα με ελαφρύ άρωμα. Ανθίζει από τον Απρίλιο έως τον Μάιο. Ο καρπός είναι σφαιρικός κόκκινος σαν του βατόμουρου με ιδιαίτερη διακοσμητική αξία και εμφανίζεται στα θηλυκά φυτά από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Ιανουάριο. Μεγάλη Προσοχή στον καρπό ο οποίος είναι τοξικός και μπορεί να προκαλέσει έμετους, κενώσεις ή σε μεγάλες ποσότητες ακόμα και το θάνατο αν καταναλωθεί από τον άνθρωπο.
Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις όσον αφορά το έδαφος. Είναι ανθεκτικό στο κρύο και στα ασβεστούχα εδάφη, προτιμά ηλιόλουστες θέσεις αλλά μπορεί όμως να αναπτυχθεί και σε ημισκιερές. Ποτίσματα κανονικά. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε κήπους μεμονωμένα ενδιάμεσα τού γκαζόν, ή σε μοναχικά σημεία, στις άκρες των παρτεριών και σε φυτοδοχεία. Χρησιμοποιείται ευρέως ως διακοσμητικό σε κήπους και πάρκα.
Στον δυτικό πολιτισμό, το φυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως διακοσμητικό για τα Χριστούγεννα, ειδικά σε στεφάνια. Είναι το "ταίρι" του γκι (ιξός) και αποτελούν μαζί το παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο δίδυμο. Το ξύλο του χρησιμοποιείται στην κατασκευή πεσσών για το σκάκι και επίσης για προσάναμμα. Από τον ιξό παρασκευάζεται επίσης τσάι.






Αλεξανδρινό - Αστέρι της Βηθλεέμ - Ποϊνσέτια


Ένα από τα πιο όμορφα Χριστουγεννιάτικα φυτά εσωτερικού χώρου είναι το Αλεξανδρινό, Αστέρι της Βηθλεέμ ή Ποϊνσέτια, επιστ. Όνομα Euphorbia pulcherrima (Ευφορβία η κομψότατη). Σχεδόν σε όλη την Ευρώπη σήμερα η επίδειξη και διακόσμησή του θεωρείται ως η έναρξη των Χριστουγεννιάτικων εορτών.
Με καταγωγή από το Μεξικό, είναι φυτό με παχύ φύλλωμα και μεγάλα βράκτια άνθη  συνήθως κόκκινα (σπανιότερα λευκά, ροζ και κίτρινα), της οικογενείας των ευφορβιιδών.
Χρειάζεται φωτεινά και ζεστά μέρη αλλά μακριά από ρεύματα. Μπορεί να αντέξει σε θερμοκρασίες από 15oC - 25oC. Το πότισμα πρέπει να είναι τακτικό ώστε να μην στεγνώνει το χώμα. Η λίπανση από τον Ιούνιο μέχρι και τον Οκτώβριο μια φορά την εβδομάδα θα βοηθήσει πολύ το φυτό. Όταν τελειώσει η ανθοφορία και πέσουν τα φύλλα μπορείτε να το κλαδέψετε, να το ποτίζετε λιγότερο και να το τοποθετήσετε σε δροσερό μέρος. Αν χρειάζεται μεταφύτευση καλό θα είναι να γίνει στα μέσα Μαΐου.







Κάκτος Χριστουγέννων - Υπομονή



Η υπομονή ή κάκτος των χριστουγέννων ή επίφυλλο είναι ένα από τα αγαπημένα παχύφυτα. Υπάρχουν πολλά υβρίδια του Χριστουγεννιάτικου Κάκτου ή όπως λέγεται στα Ελληνικά, της Υπομονής. Τα λουλούδια μπορεί να είναι λευκά, κόκκινα, ροζ, φούξια, δίχρωμα και άλλα. Έγινε γνωστό ως κάκτος των Χριστουγέννων επειδή κάποιες ποικιλίες ανθίζουν περίπου τα Χριστούγεννα.
Χρειάζεται άφθονο φως όπως όλοι οι κάκτοι  αλλά δεν πρέπει να έρχεται σε επαφή απευθείας με τις ακτίνες του ηλίου. Τα μπουμπούκια αρχίζουν να εμφανίζονται στις αρχές του φθινοπώρου και συνήθως μέχρι τα Χριστούγεννα αρχίζει και η ανθοφορία.  Αν το φυτό σας δεν ανθίσει, πιθανόν να βρίσκεται σε σκοτεινό χώρο ή η θερμοκρασία του χώρου είναι υψηλή. Το φυτό θα πρέπει να βρίσκεται σε δροσερό μέρος λίγες εβδομάδες πριν την ανθοφορία. Μην γυρίζετε τη γλάστρα άκοπα την περίοδο που σχηματίζονται τα μπουμπούκια γιατί αν γυρίσετε το φυτό θα μετακινηθούν μακριά από το φως που είχαν συνηθίσει, έτσι προσπαθώντας να γυρίσουν προς το φως θα εξαντληθούν και θα πέσουν. Επίσης δεν αντέχει στα ψυχρά ρεύματα, στις ξαφνικές αλλαγές της θερμοκρασίας, στην λίγη ή υπερβολική υγρασία, στην ξηρασία και ίσως σε μία πολύ μεγάλη γλάστρα. Η υπομονή προτιμά να περιορίζονται οι ρίζες της σε μια μικρή γλάστρα από το να βρίσκεται σε μία πολύ μεγάλη γλάστρα. Η θερμοκρασία ενός σπιτιού είναι κατάλληλη καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου για το φυτό. Το έδαφος πρέπει οπωσδήποτε να έχει πολύ καλή αποστράγγιση. Γενικώς όλοι οι κάκτοι έτσι και η υπομονή, χρειάζονται αρκετή υγρασία όλες τις εποχές του χρόνου, αρκεί ν’ αδειάζετε το νερό που μένει στο πιατάκι.  Αφήνετε το χώμα να στεγνώνει πριν το ποτίσετε ξανά. Λιπαίνετε μία φορά το μήνα για όλο το χρόνο ώστε να βοηθηθεί το φυτό.
Πολλαπλασιάζεται  πολύ εύκολα την άνοιξη ή το καλοκαίρι κόβοντας κλαδιά που να αποτελούνται από 2-3 διακλαδώσεις, αφήστε την κομμένη άκρη του να στεγνώσει και μετά φυτέψτε το σε ένα μικρό γλαστράκι.  Πιέστε το κλαδάκι όσο χρειάζεται για να στέκεται όρθιο.  Ποτίζετε τα φυτεμένα κλαδιά σαν να είναι ώριμα φυτά και περιμένετε να αναπτυχθούν μετά από περίπου 4 εβδομάδες.





Δεκέμβριος


Κηπουρική του μήνα:

Ο Χειμώνας μπήκε δυνατά και γι ‘αυτό τον λόγο πρέπει να κάνουμε κάποιες αναγκαστικές εργασιές. Σκαλίζουμε το χώμα ώστε να αεριστεί καλά και να μπορεί να απορροφηθεί καλά το βρόχινο νερό και αμέσως μετά καθαρίζουμε πολύ καλά τα εργαλεία μας ώστε να φύγει η σκουριά για να τα ‘χουμε και του χρόνου σε άριστη κατάσταση. Τις γλάστρες εσωτερικού χώρου καταρχήν τις απομακρύνουμε από τα θερμαντικά σώματα και από τα παράθυρα που την νύχτα τραβούν την υγρασία, ύστερα τις ποτίζουμε συχνότερα γιατί η θέρμανση και ο μη καλός αερισμός του χώρου (λόγο του κρύου) ξηραίνουν πολύ την ατμόσφαιρα.
Τα αναρριχώμενα φυτά μας τα στηρίζουμε καλά σε πέργκολες, τοίχους ή κάπου αλλού ώστε να προστατευτούν από τον αέρα και να μην σπάσουν. Στα γυμνά μας τώρα πια δένδρα (φυλλοβόλα) προσπαθούμε να προστατέψουμε τις ρίζες από το κρύο καλύπτοντας τους κορμούς με πεσμένα φύλλα, κλαδιά κτλ. Προμηθευόμαστε πλαστικό ή κάποιο πανί ούτως ώστε αν χιονίσει να σκεπάσουμε αμέσως τα φυτά του μπαλκονιού ή της βεράντας μας για να μην παγώσουν.
Τις μπουκαμβίλιες τις σκεπάζουμε για να μην καούν από το κρύο. Αυτή την εποχή μεταφυτεύουμε τα φυτά που χρειάζονται μεγαλύτερη γλάστρα αλλά και τα παχύφυτα και κάκτους. Η στάχτη από το τζάκι σε ανάμειξη με την τύρφη από τα φύλλα μπορούν να αποτελέσουν ένα πολύ καλό αυτοσχέδιο λίπασμα.
Μεγάλη ΠΡΟΣΟΧΗ στα φυτά που βρέχονται από την βροχή και γενικώς από την πολύ υγρασία, ελέγχουμε κάθε μέρα τα πιατάκια από τις γλάστρες μας ώστε να είναι στεγνά. Θα βοηθήσει πολύ αν δεν θέλουμε να τα βγάλουμε τελείως αυτή την εποχή ή δεν μπορούμε κάθε μέρα να τα ελέγχουμε, να βάλουμε κάποιο τούβλο ή ακόμα και κάποια πέτρα ούτως ώστε να έχει απόσταση η γλάστρα από το πιατάκι.

Φύτευση του μήνα:

Τα τελευταία μας οπωροφόρα και εσπεριδοειδή τα καλλιεργούμε τώρα. Δεν ξεχνάμε όπως είπαμε παραπάνω να είμαστε έτοιμοι σε περίπτωση που χιονίσει.
Αν έχουμε μεγάλο κενό χώρο στον κήπο μας μπορούμε να φυτέψουμε κάποια κωνοφόρα (κυπαρίσσι, έλατο, κέδρο, πεύκο κτλ). Αν θέλουμε και τον Χειμώνα όμορφα χρώματα τότε φυτεύουμε βιολέτες, χρωματιστές πρίμουλες, ακόμη και τον αρωματικό άλυσο (που θα γίνει πολύ ωραίος αν φυτευτεί ψηλά αφού έχει την ικανότητα να κρέμεται).
Λόγο της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που διανύουμε μπορούμε να φυτεύουμε και να κάνουμε οικονομία ταυτόχρονα αγοράζοντας δένδρα (μηλιά, αμυγδαλιά, αμπέλι, δαμασκηνιά, καστανιά) τα οποία αυτή την εποχή δεν έχουν φύλλα και πωλούνται φθηνότερα.
Τέλος καλό θα ήταν στο μποστάνι μας να σκάψουμε κάποια αυλάκια περιμετρικά από τα λαχανικά μας ώστε να μην λιμνάζουν τα νερά της βροχής και τα πνίξουν.

Άνθιση του μήνα:

             Έτοιμα για μάζεμα και φάγωμα είναι: τα ραδίκια, τα αντίδια, τα καρότα, τα κουκιά, ο μαϊντανός, ο άνηθος και ο μάραθος
Πανέμορφους χρωματισμούς αυτή την εποχή μας προσφέρει η κουτσουπιά, η οποία κρατάει τα πανέμορφα μοβ λουλούδια της μέχρι και το τέλος του μήνα αφού μετά θα ξεραθεί και θα ξανά ανθίσει την Άνοιξη. Αζαλέες, καμέλιες και τα γκι μας προσφέρουν επίσης πολύ όμορφα χρώματα. Καταπράσινο κήπο ή φράχτη τον Χειμώνα θα έχουμε αν φυτέψουμε λέϊλαντ.
Τα Χειμωνιάτικα μας φυτά όταν ξεραθούν, μαζεύουμε τους σπόρους ώστε να τους φυτέψουμε την επόμενη χρονιά. Όπως επίσης το κυκλάμινο και το αλεξανδρινό όταν ξεραθούν τα κρατάμε γιατί σαν πολυετή φυτά που είναι την επόμενη χρονιά θα ανθίσουν ξανά.

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Αφρικανική Μαργαρίτα - Osteospermum


Η αφρικανική μαργαρίτα ή osteospermum είναι φυτό με καλοκαιρινή χρωματιστή άνθιση, κατάγεται από την Νότιο Αφρική και είναι κατάλληλο μόνο για ηλιόλουστα σημεία.

Τα φύλλα του είναι αρωματικά και τα άνθη σαν μαργαρίτες ανοίγουν μόνο τους ζεστούς μήνες. Ανθίζει από τον Μάιο έως και τον Σεπτέμβριο, όταν όμως το καλοκαίρι είναι βροχερό ή με συννεφιά τα άνθη του δεν ανοίγουν.

Καλλιεργείται από τον Μαΐο σε ηλιόλουστες και ζεστές θέσεις. Το χώμα πρέπει να είναι χουμώδες με πολύ καλή στράγγιση και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες. Καλό είναι όταν το φυτεύετε να αναμιγνύετε το χώμα με λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης. Απομακρύνετε τακτικά τα μαραμένα άνθη.








Ιβίσκος - Hibiscus


Ο ιβίσκος είναι Αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό, γένος που ανήκει στην τάξη Μαλαχώδη και στην οικογένεια Μαλαχοειδή με 200 είδη δέντρων, ποωδών φυτών και θάμνων. Η καταγωγή του είναι από την Ανατολική Ασία. Τα φύλλα του έχουν νευρώσεις, εναλλάσσονται και έχουν μίσχους. Τα άνθη του έχουν 5 μεγάλα πέταλα είναι σε σχήμα κώνου και έχουν χρωματισμούς κόκκινους, λευκούς, ροζ και κίτρινους. Τα περισσότερα είδη είναι θάμνοι και καλλωπιστικά φυτά. Ένα είδος ιβίσκου είναι και ημπάμια.
Το πιο κοινό είδος είναι ο Ιβίσκος ο συριακός (Hibiscus syriacus), (αλλιώς αλθαία), φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο καλλωπιστικό με πολύ ωραία μεγάλα άνθη, λευκού, μωβ, ή ροζ χρώματος. Ανθίζει το καλοκαίρι. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, τριγωνικά και οδοντωτά. Συνήθως φυτεύεται κατά μήκος των δρόμων. Ευαίσθητος στο ψύχος αγαπά τα ηλιόλουστα μέρη, ενώ είναι ανθεκτικός στην ξηρασία. Πολλαπλασιάζεται κυρίως με μοσχεύματα, παραφυάδες και καταβολάδες.
Ο Ιβίσκος ο καννάβινος (Hibiscus cannabinus) είναι ποώδες μονοετές φυτό φτάνει σε ύψος τα 3,5 μέτρα τα φύλλα του συγκεντρώνονται στις κορυφές των βλαστών. Τα άνθη του είναι κίτρινα και στο κέντρο τους μοβ, βγαίνουν δε από τις μασχάλες των φύλων. Το φυτό είναι ιδιαίτερης οικονομικής σημασίας και καλλιεργείται σε περιοχές της Αφρικής για τις κλωστικές ίνες που βγαίνουν από το φλοιό του, γνωστές με την ονομασία κέναφ ή κανναβίτης Βομβάης. Οι καλύτερης ποιότητας ίνες λαμβάνονται την περίοδο της ανθοφορίας του φυτού. Έχουν μήκος ένα μέτρο χρώμα κιτρινωπό και εξαιρετική ανθεκτικότητα. Με αυτές κατασκευάζονται ανθεκτικά σακιά, σχοινιά και χαλιά. Από τα σπόρια του παρασκευάζονται ζωοτροφές.
Ο Ιβίσκος ο σινικός (Ιβίσκος το ρόδο-σινικό - Hibiscus rosa-sinensis) καλλιεργείται στην Κίνα και χρησιμοποιείται στην παρασκευή χαρτιού. Καλλιεργείται και ως καλλωπιστικό για τα μεγάλα, συνήθως κόκκινα, άνθη του.
Ο ιβίσκος της Ερυθραίας (Ιβίσκος η σαβδαρίφη - Hibiscus sabdariffa) καλλιεργείται για τα άνθη του από τα οποία παρασκευάζεται αφέψημα χωνευτικό και τονωτικό.
Κοινό καλλωπιστικό φυτό είναι και ιβίσκος ρόζα ή κινέζικη τριανταφυλλιά που φτάνει σε ύψος τα 4 μέτρα και καλλιεργείται για τα μεγάλα, όμορφα κωνικά του άνθη σε ποικιλία χρωμάτων. Το φυτό έχει υποστεί πολλές διασταυρώσεις και σήμερα υπάρχουν περίπου 800 είδη καλλιεργούμενων ποικιλιών.
Ο ιβίσκος ο τρισχιδής είναι μονοετές φυτό με πολλές διακλαδώσεις των βλαστών του που φέρουν πολλές τρίχες. Τα άνθη του έχουν χρώμα κόκκινο, λευκό ή κίτρινο και ανοίγουν όταν είναι στον ήλιο ενώ κλείνουν όταν είναι στη σκιά.









Γιασεμί - Ίασμος

      Το γιασεμί ή ίασμος (λατ. Jasminum) είναι γένος αγγειόσπερμων, δικότυλων φυτών το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Ελαιοειδών (Oleaceae).
    Είναι αναρριχώμενος θάμνος, συνήθως αειθαλής αλλά και φυλλοβόλος. Τα φύλλα του εναλλάσσονται είναι απλά ή τρίφυλλα και πτερωτά. Τα άνθη του είναι λευκά στα περισσότερα είδη αλλά και κίτρινα, λευκά-ροζ, ροζ, γαλάζια και μπλε. Είναι αρωματικά και αναδύουν ένα γλυκό πολύ ευχάριστο άρωμα. Ο καρπός του γιασεμιού είναι ράγα με 2 λοβούς. Είναι διακοσμητικό φυτό και καλλιεργείται σε γλάστρες και κήπους.
        Το γιασεμί πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό, με μοσχεύματα ή με καταβολάδες. Είναι πολύ ευαίσθητο στο δυνατό κρύο και τον παγετό ενώ αγαπά τη ζέστη και τη μεγάλη ηλιοφάνεια.
     Εκτός από διακοσμητικά μερικά είδη του καλλιεργούνται για βιομηχανικούς σκοπούς και χρησιμοποιούνται ευρέως στην αρωματοποιία. Η καλλιέργεια των ειδών αυτών γίνεται κοντά σε παραθαλάσσιες περιοχές, γιατί η θαλάσσια αύρα είναι ευεργετική για την ανάπτυξη τους.
      Οι ρίζες του γιασεμιού δεν αναπτύσσονται πολύ ούτε διεισδύουν βαθιά στο έδαφος. Είναι πολυετές φυτό και χρησιμοποιεί το έδαφος μακροχρόνια και η καλλιέργεια του διαρκεί γύρω στα 15 χρόνια. Τα άνθη του αναπτύσσονται από τον πρώτο χρόνο αλλά είναι λίγα ενώ σημαντική παραγωγή λουλουδιών έχουμε από τον τρίτο χρόνο. Τα είδη των γιασεμιών που φυτεύονται σε αγρούς χρειάζονται αρκετό πότισμα όταν η περίοδος των βροχών σταματήσει. Το έδαφος πρέπει να λιπαίνεται με διάφορα λιπάσματα και κοπριά, ενώ το φυτό χρειάζεται κλάδεμα και αφαίρεση των ξερών βλαστών και φύλλων. Η συλλογή των λουλουδιών γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες και τους μήνες Ιούνιο έως Οκτώβριο.
      Από το γιασεμί εξάγεται ένα αιθέριο έλαιο γνωστό με την ονομασία γιασμινέλαιο. Για την εξαγωγή αυτού του ελαίου χρησιμοποιούνται 2 μέθοδοι, η απόσταξη και η εκχύλιση. Το αιθέριο έλαιο αυτό χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία. Περιέχει λινολικό οξύ, γερανιόλη, βενζυλικό οξύ, ευγενόλη, τερπινεόλη και λιναλοόλη. Είναι απαραίτητο συστατικό σχεδόν όλων των αρωμάτων.

Τα σπουδαιότερα είδη γιασεμιού είναι:

1-Γιασεμί το σαμπάκ (Jasminum sambac) - Γιασεμί το θαμνώδες ( Jasminum fruticans). Βρίσκεται αυτοφυές στην Ελλάδα στις περιοχές της Μεσογείου και στη δυτική Ασία. Είναι αειθαλής θάμνος που φτάνει σε ύψος τα 2 μέτρα. Έχει κίτρινα άνθη, βρίσκονται δε στις κορυφές των κλαδιών που είναι αρκετά σκληρά και εύθραυστα.
2-Γιασεμί το φαρμακευτικό (Jasminum officinale). Θάμνος με όρθιο, λείο και αποξηλωμένο βλαστό. Κατάγεται από το Ιράν και τα Ιμαλάια και είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στο ψύχος. Υπάρχουν μορφές ποικιλόφυλλες με διπλά άνθη. Το γιασεμί οφισινάλις είναι η κύρια πηγή του γιασμινέλαιου.
3-Γιασεμί το χαμηλό (Jasminum humile). Θάμνος που έρπει και ο βλαστός του φτάνει και τα 7 μέτρα μήκος. Τα κλαδιά του είναι λεία, τα φύλλα του αρκετά παχιά και τα άνθη του σχηματίζουν πυκνές ταξιανθίες. Είναι ανθεκτικός στις χαμηλές θερμοκρασίες των εύκρατων περιοχών.
4-Γιασεμί το μεγαλοανθής (Jasminum grandiflorum). Θάμνος με ασιατική καταγωγή, πατρίδα του θεωρείται η Μαλαισία όπου παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν σε εορτές και τελετές. Καλλιεργείται στις νότιες περιοχές της Γαλλίας ,στην Αίγυπτο τη Σικελία, τη Συρία, το Λίβανο και την Παλαιστίνη για την παραγωγή του γιασμινελαίου. Στην Ελλάδα είναι γνωστό και ως γιασεμί της Χίου. Από το βλαστό του κατασκευάζονται πίπες ανατολίτικου τύπου πολύ καλής ποιότητας.


5-Μπουγαρίνι ή φούλι (Γιασεμί το σαμπάκ - Jasminum sambac). Θάμνος αναρριχώμενος που φτάνει σε μεγάλο ύψος. Τα κλαδιά του σχηματίζουν πολλές γωνίες και τα φύλλα του είναι μεγάλα με νευρώσεις. Τα άνθη του είναι μεγάλα ,λευκά με εξαιρετικό άρωμα. Καλλιεργείται σαν καλλωπιστικό και για την παρασκευή του έξοχου ομώνυμου αρώματος, ενώ μία μορφή του με διπλά άνθη έχει την ονομασία γκραντούκα τα άνθη του, δε, χρησιμοποιούνται στο αρωματικό τσάι.









Τριανταφυλλιά - Roses

   Εάν θέλετε λίγες μικρές τριανταφυλλιές  αρκετά εύκολα, γρήγορα και χωρίς να σας κοστίσει σχεδόν τίποτα τότε ακολουθείστε την τεχνική των μοσχευμάτων. Τα μοσχεύματα είναι μια γρήγορη τεχνική για να δημιουργήσετε τριανταφυλλιές από τις υπάρχουσες του κήπου ή της βεράντας σας ή ακόμη και ενός γείτονα.
Τα τριαντάφυλλα:
Τα τριαντάφυλλα είναι ίσως τα πιο γνωστά λουλούδια που καλλιεργούνταν από την αρχαιότητα. Συγκριμένα, οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι τα καλλιεργούσαν και σαν διακοσμητικά φυτά, αλλά και για τα αιθέρια έλαια που περιέχουν. Εξάλλου, κατά τον Μεσαίωνα, τα χρησιμοποιούσαν σαν φαρμακευτικά φυτά και η τεχνική της καλλιέργειας τους ήταν ήδη πολύ αναπτυγμένη.
          Από τις αρχές του 19ου μεταφερθήκαν στην Ευρώπη πολλά νέα είδη και ασιατικές ποικιλίες, που προστέθηκαν στα πολυάριθμα ευρωπαϊκά είδη, τα περισσότερα από τα όποια προέρχονταν από τις ολλανδικές καλλιέργειες του 17ου αιώνα.

             Σήμερα, ο αριθμός των ποικιλιών θα πρέπει να φτάνει γύρω στις 20.000 γεγονός που αποδεικνύει την εξέλιξη του είδος της και την προσαρμοστικότητα της στο περιβάλλον.
Τι είναι τα μοσχεύματα:

Μόσχευμα είναι τα μέρη του φυτού που δεν έχουν ρίζα, προέρχονται από ένα υγιές φυτό και τα φυτεύουμε στο χώμα για να δημιουργήσουν ρίζα. Τα πιο πολλά είδη φυτών μπορούν να πολλαπλασιαστούν με μόσχευμα. Με αυτή την διαδικασία πολλαπλασιασμού έχουμε την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε τα μικρά κλαδάκια που κόβουμε.
Μπορούμε όλο τον χρόνο να εφαρμόζουμε αυτή την διαδικασία, αλλά είναι πιο εύκολο και γρηγορότερο να φροντίζουμε να παίρνουμε μοσχεύματα από ένα φυτό την εποχή που τα νέα βλαστάρια του είναι σε πλήρη ανάπτυξη.

Πως λειτουργούν:

          Με τον ορό αυτό εννοούμε τη δημιουργία νέων φυτών από κομμάτια βλαστών που ριζοβολούν, τα όποια κόβουμε από τα μητρικά φυτά, δηλαδή τις τριανταφυλλιές.
Με άπλα λόγια αυτό το κομμάτι βλαστού είναι σε θέση να αναπαράγει ρίζες και φύλλα εξ’ αρχής δίνοντας μας ένα νέο φυτό τριανταφυλλιάς πλήρως αυτοδιαχειριζόμενο. Έτσι στην ουσία μπορούμε να κοινοποιήσουμε την αγαπημένη μας τριανταφυλλιά αφού το νέο φυτό θα είναι πανομοιότυπο με το μητρικό.
Η χρήσης μοσχευμάτων για το πολλαπλασιασμό των φυτών είναι μια τεχνική που ακολουθείται από αρκετούς ερασιτέχνες κηπουρούς με μεγάλη επιτυχία. Βέβαια ας έχουμε κατά νου ότι, τα νέα φυτά που θα προκύψουν με την χρήση μοσχευμάτων δεν ανθίζουν τόσο γρήγορα και έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής σε σύγκριση με φυτά που προκύπτουν με την χρήση άλλων μεθόδων όμως είναι το ίδιο εύρωστα και δεν μας έχουν κοστίσει σχεδόν τίποτα.

Περίοδος προσαρμογής μοσχευμάτων τριανταφυλλιάς:

          Από τα τέλη του Αυγούστου ως τις αρχές Σεπτεμβρίου είναι ασφαλώς μια από τις καλύτερες για το πολλαπλασιασμό των φυτών με μοσχεύματα επειδή, όπως και την άνοιξη, η ατμόσφαιρα είναι μάλλον υγρή και η ατμοσφαιρική υγρασία ευνοεί τη ριζοβόληση των μοσχευμάτων.
Αρκετοί ερασιτέχνες κηπουροί πολλαπλασιάζουν με αυτόν τον τρόπο τις τριανταφυλλιές τους και όταν τις κλαδεύουν Ιανουάριο με Φεβρουάριο. Τα μοσχεύματα όμως αυτά είναι πολύ υλοποιημένα με αποτέλεσμα να θέλουν 4 με 5 μήνες να ριζοβολήσουν.

Ποιες ποικιλίες πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα:

          Οι τριανταφυλλιές πολλαπλασιάζονται με σπόρο, με μοσχεύματα και με εμβολιασμό που είναι ο πιο διαδεδομένος τρόπος. Ανάμεσα στις χιλιάδες ποικιλίες τριανταφυλλιάς που μπορούμε να εντοπίσουμε στους διάφορους κήπους, βεράντες, και στα κατάλληλα μαγαζιά προμηθευτών ο πολλαπλασιασμός με μόσχευμα είναι κατάλληλος για όλα τα τυπικά είδη τριανταφυλλιάς, τις τριανταφυλλιές με μακριά κλαδιά, που δεν είναι πολυφοράς, και τις τυπικές θαμνώδεις τριανταφυλλιές.
Εάν δεν είστε σίγουροι για το είδος της τριανταφυλλιάς που θέλετε να πολλαπλασιάσετε μπορείτε να ρωτήσετε έναν γεωπόνο ή έναν προμηθευτή ή δοκιμάστε άπλα να το πολλαπλασιάσετε την τριανταφυλλιά που επιθυμείτε θα έχετε χάσει το πολύ 10 λεπτά από το απόγευμα σας.

Κριτήρια επιλογής:

          Κόψτε τα μοσχεύματα από κλαδάκια, στα όποια έχει τελειώσει η ανθοφορία, αφού εξετάσετε προσεκτικά τα μπουμπούκια, που πρέπει να είναι φουσκωμένα, αλλά κλειστά. Σε γενικές γραμμές, το καλύτερο σημείο για να πάρετε το μόσχευμα είναι το μεσαίο τμήμα των κλάδων.
Κόψτε τους βλαστούς από το μητρικό φυτό, αφήνοντας σε αυτούς ένα κομμάτι παλαιού κλαδιού στο όποιο βρίσκονται. Τα μπουμπούκια πρέπει να είναι καλοσχηματισμένα αλλά σε κατάσταση «αναπαύσεως» , δηλαδή τελείως κλειστά (στο πλάι). Αν το μασχαλιαίο «μάτι» είναι έτοιμο να ανοίξει (δηλαδή το μικρό μπουμπουκάκι – οφθαλμός που βρίσκεται εκεί που αρχίζει το έλασμα του φύλλου), το μόσχευμα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

Διαδικασία:

a)    Πάρτε τα μοσχεύματα από τους πλευρικούς ημιξυλώδεις βλαστούς, αλλά να θυμάστε, ότι δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ δυνατοί, ούτε πολύ μαλακοί.
b)   Κόψτε τους από το μητρικό φυτό μαζί με ένα κομμάτι παλιό ξύλο.
c)    Το μόσχευμα πρέπει να έχει μήκος 25-30 εκατοστά.
d)   Κόψτε όλα τα φύλλα και τα μπουμπούκια που βρίσκονται στη μασχάλη τους, αφήνοντας 1-2 φύλλα και τα αντίστοιχα μασχαλιαία μπουμπούκια (οφθαλμοί) στην κορυφή του μοσχεύματος.
e)  Διαλέξτε ένα σκιερό μέρος, σκάψτε στο χώμα βαθιές τρύπες 15 περίπου εκατοστά και τοποθετήστε.
f)    Για μεγαλύτερη επιτυχία εάν επιθυμείτε μπορείτε να πασπαλίστε τη βάση των μοσχευμάτων με ορμόνες ριζοβολήσεις και φυτέψτε τα στις τρύπες ως το ύψος των φύλλων, που έχετε αφήσει.


g)      Πατήστε καλά το χώμα και ποτίστε καλά.