Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Αφρικανική Μαργαρίτα - Osteospermum


Η αφρικανική μαργαρίτα ή osteospermum είναι φυτό με καλοκαιρινή χρωματιστή άνθιση, κατάγεται από την Νότιο Αφρική και είναι κατάλληλο μόνο για ηλιόλουστα σημεία.

Τα φύλλα του είναι αρωματικά και τα άνθη σαν μαργαρίτες ανοίγουν μόνο τους ζεστούς μήνες. Ανθίζει από τον Μάιο έως και τον Σεπτέμβριο, όταν όμως το καλοκαίρι είναι βροχερό ή με συννεφιά τα άνθη του δεν ανοίγουν.

Καλλιεργείται από τον Μαΐο σε ηλιόλουστες και ζεστές θέσεις. Το χώμα πρέπει να είναι χουμώδες με πολύ καλή στράγγιση και πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες. Καλό είναι όταν το φυτεύετε να αναμιγνύετε το χώμα με λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης. Απομακρύνετε τακτικά τα μαραμένα άνθη.








Ιβίσκος - Hibiscus


Ο ιβίσκος είναι Αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό, γένος που ανήκει στην τάξη Μαλαχώδη και στην οικογένεια Μαλαχοειδή με 200 είδη δέντρων, ποωδών φυτών και θάμνων. Η καταγωγή του είναι από την Ανατολική Ασία. Τα φύλλα του έχουν νευρώσεις, εναλλάσσονται και έχουν μίσχους. Τα άνθη του έχουν 5 μεγάλα πέταλα είναι σε σχήμα κώνου και έχουν χρωματισμούς κόκκινους, λευκούς, ροζ και κίτρινους. Τα περισσότερα είδη είναι θάμνοι και καλλωπιστικά φυτά. Ένα είδος ιβίσκου είναι και ημπάμια.
Το πιο κοινό είδος είναι ο Ιβίσκος ο συριακός (Hibiscus syriacus), (αλλιώς αλθαία), φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο καλλωπιστικό με πολύ ωραία μεγάλα άνθη, λευκού, μωβ, ή ροζ χρώματος. Ανθίζει το καλοκαίρι. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, τριγωνικά και οδοντωτά. Συνήθως φυτεύεται κατά μήκος των δρόμων. Ευαίσθητος στο ψύχος αγαπά τα ηλιόλουστα μέρη, ενώ είναι ανθεκτικός στην ξηρασία. Πολλαπλασιάζεται κυρίως με μοσχεύματα, παραφυάδες και καταβολάδες.
Ο Ιβίσκος ο καννάβινος (Hibiscus cannabinus) είναι ποώδες μονοετές φυτό φτάνει σε ύψος τα 3,5 μέτρα τα φύλλα του συγκεντρώνονται στις κορυφές των βλαστών. Τα άνθη του είναι κίτρινα και στο κέντρο τους μοβ, βγαίνουν δε από τις μασχάλες των φύλων. Το φυτό είναι ιδιαίτερης οικονομικής σημασίας και καλλιεργείται σε περιοχές της Αφρικής για τις κλωστικές ίνες που βγαίνουν από το φλοιό του, γνωστές με την ονομασία κέναφ ή κανναβίτης Βομβάης. Οι καλύτερης ποιότητας ίνες λαμβάνονται την περίοδο της ανθοφορίας του φυτού. Έχουν μήκος ένα μέτρο χρώμα κιτρινωπό και εξαιρετική ανθεκτικότητα. Με αυτές κατασκευάζονται ανθεκτικά σακιά, σχοινιά και χαλιά. Από τα σπόρια του παρασκευάζονται ζωοτροφές.
Ο Ιβίσκος ο σινικός (Ιβίσκος το ρόδο-σινικό - Hibiscus rosa-sinensis) καλλιεργείται στην Κίνα και χρησιμοποιείται στην παρασκευή χαρτιού. Καλλιεργείται και ως καλλωπιστικό για τα μεγάλα, συνήθως κόκκινα, άνθη του.
Ο ιβίσκος της Ερυθραίας (Ιβίσκος η σαβδαρίφη - Hibiscus sabdariffa) καλλιεργείται για τα άνθη του από τα οποία παρασκευάζεται αφέψημα χωνευτικό και τονωτικό.
Κοινό καλλωπιστικό φυτό είναι και ιβίσκος ρόζα ή κινέζικη τριανταφυλλιά που φτάνει σε ύψος τα 4 μέτρα και καλλιεργείται για τα μεγάλα, όμορφα κωνικά του άνθη σε ποικιλία χρωμάτων. Το φυτό έχει υποστεί πολλές διασταυρώσεις και σήμερα υπάρχουν περίπου 800 είδη καλλιεργούμενων ποικιλιών.
Ο ιβίσκος ο τρισχιδής είναι μονοετές φυτό με πολλές διακλαδώσεις των βλαστών του που φέρουν πολλές τρίχες. Τα άνθη του έχουν χρώμα κόκκινο, λευκό ή κίτρινο και ανοίγουν όταν είναι στον ήλιο ενώ κλείνουν όταν είναι στη σκιά.









Γιασεμί - Ίασμος

      Το γιασεμί ή ίασμος (λατ. Jasminum) είναι γένος αγγειόσπερμων, δικότυλων φυτών το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Ελαιοειδών (Oleaceae).
    Είναι αναρριχώμενος θάμνος, συνήθως αειθαλής αλλά και φυλλοβόλος. Τα φύλλα του εναλλάσσονται είναι απλά ή τρίφυλλα και πτερωτά. Τα άνθη του είναι λευκά στα περισσότερα είδη αλλά και κίτρινα, λευκά-ροζ, ροζ, γαλάζια και μπλε. Είναι αρωματικά και αναδύουν ένα γλυκό πολύ ευχάριστο άρωμα. Ο καρπός του γιασεμιού είναι ράγα με 2 λοβούς. Είναι διακοσμητικό φυτό και καλλιεργείται σε γλάστρες και κήπους.
        Το γιασεμί πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό, με μοσχεύματα ή με καταβολάδες. Είναι πολύ ευαίσθητο στο δυνατό κρύο και τον παγετό ενώ αγαπά τη ζέστη και τη μεγάλη ηλιοφάνεια.
     Εκτός από διακοσμητικά μερικά είδη του καλλιεργούνται για βιομηχανικούς σκοπούς και χρησιμοποιούνται ευρέως στην αρωματοποιία. Η καλλιέργεια των ειδών αυτών γίνεται κοντά σε παραθαλάσσιες περιοχές, γιατί η θαλάσσια αύρα είναι ευεργετική για την ανάπτυξη τους.
      Οι ρίζες του γιασεμιού δεν αναπτύσσονται πολύ ούτε διεισδύουν βαθιά στο έδαφος. Είναι πολυετές φυτό και χρησιμοποιεί το έδαφος μακροχρόνια και η καλλιέργεια του διαρκεί γύρω στα 15 χρόνια. Τα άνθη του αναπτύσσονται από τον πρώτο χρόνο αλλά είναι λίγα ενώ σημαντική παραγωγή λουλουδιών έχουμε από τον τρίτο χρόνο. Τα είδη των γιασεμιών που φυτεύονται σε αγρούς χρειάζονται αρκετό πότισμα όταν η περίοδος των βροχών σταματήσει. Το έδαφος πρέπει να λιπαίνεται με διάφορα λιπάσματα και κοπριά, ενώ το φυτό χρειάζεται κλάδεμα και αφαίρεση των ξερών βλαστών και φύλλων. Η συλλογή των λουλουδιών γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες και τους μήνες Ιούνιο έως Οκτώβριο.
      Από το γιασεμί εξάγεται ένα αιθέριο έλαιο γνωστό με την ονομασία γιασμινέλαιο. Για την εξαγωγή αυτού του ελαίου χρησιμοποιούνται 2 μέθοδοι, η απόσταξη και η εκχύλιση. Το αιθέριο έλαιο αυτό χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία. Περιέχει λινολικό οξύ, γερανιόλη, βενζυλικό οξύ, ευγενόλη, τερπινεόλη και λιναλοόλη. Είναι απαραίτητο συστατικό σχεδόν όλων των αρωμάτων.

Τα σπουδαιότερα είδη γιασεμιού είναι:

1-Γιασεμί το σαμπάκ (Jasminum sambac) - Γιασεμί το θαμνώδες ( Jasminum fruticans). Βρίσκεται αυτοφυές στην Ελλάδα στις περιοχές της Μεσογείου και στη δυτική Ασία. Είναι αειθαλής θάμνος που φτάνει σε ύψος τα 2 μέτρα. Έχει κίτρινα άνθη, βρίσκονται δε στις κορυφές των κλαδιών που είναι αρκετά σκληρά και εύθραυστα.
2-Γιασεμί το φαρμακευτικό (Jasminum officinale). Θάμνος με όρθιο, λείο και αποξηλωμένο βλαστό. Κατάγεται από το Ιράν και τα Ιμαλάια και είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στο ψύχος. Υπάρχουν μορφές ποικιλόφυλλες με διπλά άνθη. Το γιασεμί οφισινάλις είναι η κύρια πηγή του γιασμινέλαιου.
3-Γιασεμί το χαμηλό (Jasminum humile). Θάμνος που έρπει και ο βλαστός του φτάνει και τα 7 μέτρα μήκος. Τα κλαδιά του είναι λεία, τα φύλλα του αρκετά παχιά και τα άνθη του σχηματίζουν πυκνές ταξιανθίες. Είναι ανθεκτικός στις χαμηλές θερμοκρασίες των εύκρατων περιοχών.
4-Γιασεμί το μεγαλοανθής (Jasminum grandiflorum). Θάμνος με ασιατική καταγωγή, πατρίδα του θεωρείται η Μαλαισία όπου παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν σε εορτές και τελετές. Καλλιεργείται στις νότιες περιοχές της Γαλλίας ,στην Αίγυπτο τη Σικελία, τη Συρία, το Λίβανο και την Παλαιστίνη για την παραγωγή του γιασμινελαίου. Στην Ελλάδα είναι γνωστό και ως γιασεμί της Χίου. Από το βλαστό του κατασκευάζονται πίπες ανατολίτικου τύπου πολύ καλής ποιότητας.


5-Μπουγαρίνι ή φούλι (Γιασεμί το σαμπάκ - Jasminum sambac). Θάμνος αναρριχώμενος που φτάνει σε μεγάλο ύψος. Τα κλαδιά του σχηματίζουν πολλές γωνίες και τα φύλλα του είναι μεγάλα με νευρώσεις. Τα άνθη του είναι μεγάλα ,λευκά με εξαιρετικό άρωμα. Καλλιεργείται σαν καλλωπιστικό και για την παρασκευή του έξοχου ομώνυμου αρώματος, ενώ μία μορφή του με διπλά άνθη έχει την ονομασία γκραντούκα τα άνθη του, δε, χρησιμοποιούνται στο αρωματικό τσάι.









Τριανταφυλλιά - Roses

   Εάν θέλετε λίγες μικρές τριανταφυλλιές  αρκετά εύκολα, γρήγορα και χωρίς να σας κοστίσει σχεδόν τίποτα τότε ακολουθείστε την τεχνική των μοσχευμάτων. Τα μοσχεύματα είναι μια γρήγορη τεχνική για να δημιουργήσετε τριανταφυλλιές από τις υπάρχουσες του κήπου ή της βεράντας σας ή ακόμη και ενός γείτονα.
Τα τριαντάφυλλα:
Τα τριαντάφυλλα είναι ίσως τα πιο γνωστά λουλούδια που καλλιεργούνταν από την αρχαιότητα. Συγκριμένα, οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι τα καλλιεργούσαν και σαν διακοσμητικά φυτά, αλλά και για τα αιθέρια έλαια που περιέχουν. Εξάλλου, κατά τον Μεσαίωνα, τα χρησιμοποιούσαν σαν φαρμακευτικά φυτά και η τεχνική της καλλιέργειας τους ήταν ήδη πολύ αναπτυγμένη.
          Από τις αρχές του 19ου μεταφερθήκαν στην Ευρώπη πολλά νέα είδη και ασιατικές ποικιλίες, που προστέθηκαν στα πολυάριθμα ευρωπαϊκά είδη, τα περισσότερα από τα όποια προέρχονταν από τις ολλανδικές καλλιέργειες του 17ου αιώνα.

             Σήμερα, ο αριθμός των ποικιλιών θα πρέπει να φτάνει γύρω στις 20.000 γεγονός που αποδεικνύει την εξέλιξη του είδος της και την προσαρμοστικότητα της στο περιβάλλον.
Τι είναι τα μοσχεύματα:

Μόσχευμα είναι τα μέρη του φυτού που δεν έχουν ρίζα, προέρχονται από ένα υγιές φυτό και τα φυτεύουμε στο χώμα για να δημιουργήσουν ρίζα. Τα πιο πολλά είδη φυτών μπορούν να πολλαπλασιαστούν με μόσχευμα. Με αυτή την διαδικασία πολλαπλασιασμού έχουμε την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε τα μικρά κλαδάκια που κόβουμε.
Μπορούμε όλο τον χρόνο να εφαρμόζουμε αυτή την διαδικασία, αλλά είναι πιο εύκολο και γρηγορότερο να φροντίζουμε να παίρνουμε μοσχεύματα από ένα φυτό την εποχή που τα νέα βλαστάρια του είναι σε πλήρη ανάπτυξη.

Πως λειτουργούν:

          Με τον ορό αυτό εννοούμε τη δημιουργία νέων φυτών από κομμάτια βλαστών που ριζοβολούν, τα όποια κόβουμε από τα μητρικά φυτά, δηλαδή τις τριανταφυλλιές.
Με άπλα λόγια αυτό το κομμάτι βλαστού είναι σε θέση να αναπαράγει ρίζες και φύλλα εξ’ αρχής δίνοντας μας ένα νέο φυτό τριανταφυλλιάς πλήρως αυτοδιαχειριζόμενο. Έτσι στην ουσία μπορούμε να κοινοποιήσουμε την αγαπημένη μας τριανταφυλλιά αφού το νέο φυτό θα είναι πανομοιότυπο με το μητρικό.
Η χρήσης μοσχευμάτων για το πολλαπλασιασμό των φυτών είναι μια τεχνική που ακολουθείται από αρκετούς ερασιτέχνες κηπουρούς με μεγάλη επιτυχία. Βέβαια ας έχουμε κατά νου ότι, τα νέα φυτά που θα προκύψουν με την χρήση μοσχευμάτων δεν ανθίζουν τόσο γρήγορα και έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής σε σύγκριση με φυτά που προκύπτουν με την χρήση άλλων μεθόδων όμως είναι το ίδιο εύρωστα και δεν μας έχουν κοστίσει σχεδόν τίποτα.

Περίοδος προσαρμογής μοσχευμάτων τριανταφυλλιάς:

          Από τα τέλη του Αυγούστου ως τις αρχές Σεπτεμβρίου είναι ασφαλώς μια από τις καλύτερες για το πολλαπλασιασμό των φυτών με μοσχεύματα επειδή, όπως και την άνοιξη, η ατμόσφαιρα είναι μάλλον υγρή και η ατμοσφαιρική υγρασία ευνοεί τη ριζοβόληση των μοσχευμάτων.
Αρκετοί ερασιτέχνες κηπουροί πολλαπλασιάζουν με αυτόν τον τρόπο τις τριανταφυλλιές τους και όταν τις κλαδεύουν Ιανουάριο με Φεβρουάριο. Τα μοσχεύματα όμως αυτά είναι πολύ υλοποιημένα με αποτέλεσμα να θέλουν 4 με 5 μήνες να ριζοβολήσουν.

Ποιες ποικιλίες πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα:

          Οι τριανταφυλλιές πολλαπλασιάζονται με σπόρο, με μοσχεύματα και με εμβολιασμό που είναι ο πιο διαδεδομένος τρόπος. Ανάμεσα στις χιλιάδες ποικιλίες τριανταφυλλιάς που μπορούμε να εντοπίσουμε στους διάφορους κήπους, βεράντες, και στα κατάλληλα μαγαζιά προμηθευτών ο πολλαπλασιασμός με μόσχευμα είναι κατάλληλος για όλα τα τυπικά είδη τριανταφυλλιάς, τις τριανταφυλλιές με μακριά κλαδιά, που δεν είναι πολυφοράς, και τις τυπικές θαμνώδεις τριανταφυλλιές.
Εάν δεν είστε σίγουροι για το είδος της τριανταφυλλιάς που θέλετε να πολλαπλασιάσετε μπορείτε να ρωτήσετε έναν γεωπόνο ή έναν προμηθευτή ή δοκιμάστε άπλα να το πολλαπλασιάσετε την τριανταφυλλιά που επιθυμείτε θα έχετε χάσει το πολύ 10 λεπτά από το απόγευμα σας.

Κριτήρια επιλογής:

          Κόψτε τα μοσχεύματα από κλαδάκια, στα όποια έχει τελειώσει η ανθοφορία, αφού εξετάσετε προσεκτικά τα μπουμπούκια, που πρέπει να είναι φουσκωμένα, αλλά κλειστά. Σε γενικές γραμμές, το καλύτερο σημείο για να πάρετε το μόσχευμα είναι το μεσαίο τμήμα των κλάδων.
Κόψτε τους βλαστούς από το μητρικό φυτό, αφήνοντας σε αυτούς ένα κομμάτι παλαιού κλαδιού στο όποιο βρίσκονται. Τα μπουμπούκια πρέπει να είναι καλοσχηματισμένα αλλά σε κατάσταση «αναπαύσεως» , δηλαδή τελείως κλειστά (στο πλάι). Αν το μασχαλιαίο «μάτι» είναι έτοιμο να ανοίξει (δηλαδή το μικρό μπουμπουκάκι – οφθαλμός που βρίσκεται εκεί που αρχίζει το έλασμα του φύλλου), το μόσχευμα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

Διαδικασία:

a)    Πάρτε τα μοσχεύματα από τους πλευρικούς ημιξυλώδεις βλαστούς, αλλά να θυμάστε, ότι δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ δυνατοί, ούτε πολύ μαλακοί.
b)   Κόψτε τους από το μητρικό φυτό μαζί με ένα κομμάτι παλιό ξύλο.
c)    Το μόσχευμα πρέπει να έχει μήκος 25-30 εκατοστά.
d)   Κόψτε όλα τα φύλλα και τα μπουμπούκια που βρίσκονται στη μασχάλη τους, αφήνοντας 1-2 φύλλα και τα αντίστοιχα μασχαλιαία μπουμπούκια (οφθαλμοί) στην κορυφή του μοσχεύματος.
e)  Διαλέξτε ένα σκιερό μέρος, σκάψτε στο χώμα βαθιές τρύπες 15 περίπου εκατοστά και τοποθετήστε.
f)    Για μεγαλύτερη επιτυχία εάν επιθυμείτε μπορείτε να πασπαλίστε τη βάση των μοσχευμάτων με ορμόνες ριζοβολήσεις και φυτέψτε τα στις τρύπες ως το ύψος των φύλλων, που έχετε αφήσει.


g)      Πατήστε καλά το χώμα και ποτίστε καλά.













Ιούνιος


Κηπουρική του μήνα:

Έχοντας ήδη μπει για τα καλά στο καλοκαίρι με την θερμοκρασία να ανεβαίνει καθημερινά υπάρχουν κάποιες βασικές εργασίες που πρέπει να γίνουν στον κήπο μας.
Πρώτο και πολύ βασικό είναι το πότισμα. Ποτίζουμε καθημερινά όταν η θερμοκρασία έχει πέσει δηλαδή νωρίς το πρωί ή το απόγευμα προς βράδυ, ή ακόμα καλύτερα λίγο το πρωί και λίγο το βράδυ ούτως ώστε τα φυτά μας να έχουν την κατάλληλη υγρασία καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας. Όσοι χρησιμοποιείτε αυτόματο πότισμα καλού κακού αλλάξτε τις μπαταρίες μην τυχόν αδειάσουν ξαφνικά και κάποια μέρα βρεθείτε προ εκπλήξεως, ρυθμίζουμε την ώρα, διάρκεια και συχνότητα ποτίσματος των φυτών μας πολύ εύκολα κάνοντας και οικονομία στο νερό αυτή την δύσκολη εποχή που όλοι ζούμε. Ρυθμίζουμε τα μπεκάκια (την ποσότητα του νερού) ανάλογα με το μέγεθος της γλάστρας ή του φυτού μας, επειδή το κάθε είδος φυτού έχει διαφορετικές ανάγκες σε νερό.
Η εποχή κλαδέματος τελείωσε για όλα τα φυτά εκτός του γκαζόν που τώρα αρχίζει. Ποτίζουμε καθημερινά το γκαζον και το κουρεύουμε συχνά ούτως ώστε να το διατηρούμε περίπου στα πέντε εκατοστά από την επιφάνεια της γης. Το γκαζόν δεν πρέπει να κουρεύεται πολύ χαμηλά διότι εξασθενεί το υπέργειο και υπόγειο τμήμα του, καθώς επίσης κάτι τέτοιο ευνοεί την ανάπτυξη ζιζανίων. Αντιθέτως δεν το αφήνουμε πολύ υψηλό διότι επηρεάζεται η ανάπτυξη της φυλλικής επιφάνειας με τέτοιο τρόπο που αλλοιώνει τα φυσιογνωμικά του χαρακτηριστικά.
Επιτέλους μπορούμε να μεταφέρουμε τα φυτά εσωτερικού χώρου σε ένα σκιερό μέρος του μπαλκονιού ή του κήπου μας.
Πολύ συχνά γύρω από το ριζικό σύστημα των φυτών μας παρουσιάζονται διάφορα μικρά αγριόχορτα τα οποία αν παραμείνουν και δεν απομακρυνθούν πολλαπλασιάζονται και κατακλύζουν την επιφάνεια του εδάφους ζώντας παρασιτικά εις βάρος της σωστής ανάπτυξης των φυτών μας. Με αποτέλεσμα να απορροφούν τα θρεπτικά στοιχεία του χώματος μας, εμποδίζοντας το φυτό μας να ανασάνει και κυρίως να απορροφήσει από το έδαφος όλες τις ωφέλιμες ουσίες που θα το βοηθήσουν να παραμείνει όμορφο και υγιές. Η απομάκρυνση των ζιζανίων γίνεται με δυο τρόπους, το σκάλισμα το οποίο γίνεται με τσάπα ή σκαλιστήρι αφαιρώντας τα χόρτα δραστικά από τη ρίζα τους και το βοτάνισμα που γίνεται με το χέρι.

Φύτευση του μήνα:

            Για να δώσουμε χρώμα στον κήπο ή βεράντα μας μπορούμε να φυτέψουμε εποχιακά λουλούδια (μπουκαμβίλια, αγάπανθο, πικροδάφνη, πετούνια, κατιφές, Αφρικανική μαργαρίτα, λαντάνες, βερβένες, γεράνι και άλλα.        
Στο μποστάνι μας φυτεύουμε ντομάτες στηρίζοντάς τες όταν μεγαλώσουν και περιμένουμε μέχρι αρχές Οκτωβρίου που θα είναι έτοιμες. Επίσης φυτεύουμε κολοκύθια, καλαμπόκι και φασόλια και μόλις φυτρώσουν λιπαίνουμε με οργανικό λίπασμα. Τις αρρώστιες τις ψεκάζουμε με ειδικά σκευάσματα που θα προμηθευτούμε.

Άνθιση του μήνα:

            Ο Ιούνιος είναι ο μήνας άνθισης σχεδόν όλων των φυτών και λουλουδιών, τα πιο χαρακτηριστικά όμως είναι: η μπουκαμβίλια, ο αγάπανθος, η λεβάντα, η πικροδάφνη, η πετούνια, ο κατιφές, η Αφρικανική μαργαρίτα, οι λαντάνες, οι βερβένες, τα γεράνια και άλλα.
            Όσο αφορά το μποστάνι μας, ετοιμα για μάζεμα και φάγωμα είναι: τα καρότα, τα σέλινα, τα πρώτα κολοκύθια, τα κεράσια, τα βερίκοκα και τα μούσμουλα.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Έφτασε η Άνοιξη

Έφτασε η Άνοιξη, η εποχή που φροντίζουμε τον κήπο μας, γιατί είναι η εποχή της βλάστησης και της ανθοφορίας και μεριμνούμε ώστε να γίνουν οι εργασίες που χρειάζονται ώστε τα φυτά μας να εισέλθουν ομαλά στο καλοκαίρι που είναι η περίοδος της καρποφορίας.
Οι καλλιεργητικές εργασίες που πρέπει να γίνουν είναι ως επί των πλείστων, το σκάλισμα που είναι απαραίτητο για την οξυγόνωση των επιφανειακών ριζών και το βοτάνισμα ή ξεχορτάριασμα από τα άγρια χόρτα ώστε να μειωθεί ο ανταγωνισμός και να γίνεται η σωστή θρέψη των φυτών μας.
Ο Μάιος είναι ο κατάλληλος μήνας προετοιμασίας του λαχανόκηπου. Δηλαδή η φύτευση των καλοκαιρινών σας λαχανικών. Μια ποιοτική και ποσοτική παραγωγή εξαρτάται πρώτα απ’ όλα από την σωστή καλλιέργεια του εδάφους, αλλά βασικό επίσης είναι και η σωστή φύτευση των κατάλληλων υγειών φυτών.
Εφόσον έχουν γίνει οι σωστές καλλιεργητικές εργασίες (σκάλισμα και βοτάνισμα), από τον Μάϊο και μετά μπορεί να γίνει η φύτευση των καλοκαιρινών σας ανθοφόρων φυτών. Μερικά πολύ όμορφα ανθοφόρα φυτά είναι: οι πετούνιες, κατιφέδες, άλισσους, γαριφαλιές, ντάλιες, βιολέτες, μολόχες, μαργαρίτες κ.α








Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Μάρτιος

Κηπουρική του μήνα:

Κλαδεύουμε τα φυτά μας που έχουν μεγαλώσει άνισα και ξεκινάμε την σταδιακή λίπανση ούτος ώστε να βοηθήσουμε τα φυτά μας να δυναμώσουν. Αποφεύγουμε να κάνουμε μεταφυτεύσεις γλαστρών στα φυτά που βρίσκονται σε ανθοφορία. Ξεκινάμε σιγά σιγά να βγάζουμε στο μπαλκόνι τις γλάστρες που είχαμε στους εσωτερικούς χώρους.
Ξεχορταριάζουμε τον κήπο ούτως ώστε τα νέα φυτά να βρουν γόνιμο έδαφος για να αναπτυχθούν. Ξεπλένουμε καλά τα φυτά μας με το λάστιχο ώστε να διώξουμε τυχόν αβγά εντόμων που έχουν συγκεντρωθεί στα φύλλα. Ελέγχουμε τακτικά τα φυτά μας για μελίγκρα γιατί είναι η εποχή εμφάνισης της. Κλαδεύουμε τις πολυετείς πόες ακόμη και αν είναι ανθισμένες ώστε να δυναμώσουν. Κλαδεύουμε τις τριανταφυλλιές, το γιασεμί και τον κισσό ώστε να έχουν χώρο να αναπτυχθούν.
Ρυθμίζουμε το αυτόματο πότισμα στα βορινά μπαλκόνια να ποτίζει κάθε 5 ημέρες, ενώ στα μεσημβρινά που τα βλέπει πολύ ο ήλιος κάθε 3 ημέρες.
Ελέγχουμε το αυτόματο πότισμα του γκαζόν ώστε να μην έχει ξερυθμιστεί, ελέγχουμε επίσης τα φίλτρα να μην έχουν πιάσει σκουπιδάκια και χώμα. Ένας τρόπος να ρίξουμε λίπασμα στο γκαζόν μας είναι: με μικρές χούφτες (με γάντια πάντα) σαν να σπέρνουμε. Αφού ρωτήσουμε πρώτα έναν γεωπόνο για το είδος του γκαζόν που έχουμε ώστε να μας δώσει το σωστό λίπασμα, η αναλογία είναι: για 1 στρέμμα χρειαζόμαστε περίπου 25 κιλά λίπασμα. Υπάρχει επίσης και λίπασμα ταχείας δράσης όπου το ρίχνουμε κάθε 2 μήνες.
Προμηθευόμαστε λίπασμα complesal (μπλε κόκκους) και το απλώνουμε στην γλάστρα ή στο έδαφος, 15-20 κόκκους ανά φυτό με ΠΡΟΣΟΧΗ όμως να μην πέσει στα φύλλα και να μην ακουμπάει τον κορμό. Αμέσως μετά ποτίζουμε καλά για να το απορροφήσει.

Φύτευση του μήνα:

 Αν ο καιρός ήταν πολύ βροχερός αποφεύγουμε να φυτεύουμε σπόρους στην γη για να μην σαπίσουν, τους φυτεύουμε σε γλαστράκια. Φυτεύουμε τους πρώτους σπόρους σε καλαμπόκι και κολοκύθια και μεταφυτεύουμε τα μαρούλια, τα κρεμμύδια και το σκόρδο στον κήπο.
Για να έχουμε πάντα σπίτι μας ωραία σαλάτα φυτεύουμε ρίζες μαρουλιού σε ζαρντινιέρα ή γλάστρα σε απόσταση 20 εκατοστών μεταξύ τους και φροντίζουμε το χώμα να είναι πάντα υγρό.
Πριν από κάθε μεταφύτευση ρίχνουμε μια στρώση χαλίκι ή περλίτη κάτω κάτω στην γλάστρα ούτως ώστε να γίνεται σωστή αποστράγγιση. Ένας καλός τρόπος για να εντοπίσουμε τα ζιζάνια είναι: ανάμεσα στα φυτά που μεταφυτεύσαμε να ρίξουμε λίγο άχυρο και κομπόστ. Στα φυτά που φυτεύουμε νωρίς καλό θα είναι να ρίξουμε λίγο (μικρές ποσότητες) αζωτούχο λίπασμα ειδικά αν το χώμα είναι ακόμη κρύο.
Όσο αφορά τα λουλούδια, καλή εποχή για φύτευση είναι για τα γαρίφαλλα, κατιφές, καλεντούλα, πετούνια και σκυλάκι. Βάζουμε τα πρώτα γλαστράκια με πιπεριά, πράσο, μελιτζάνα και πεπόνι στο θερμό σπορείο. Τελειώνοντας κάνουμε μια δεύτερη φύτευση σε φυτά ταχείας ωρίμανσης (σινάπι, παντζάρια, κρεμμύδια και ραπανάκια).

Άνθιση του μήνα:

            Αυτή την εποχή ανθισμένα και πανέμορφα είναι οι χρωματιστές βερβένες, τα γεράνια, οι νεραγκούλες, τα γκαζάνια και τα γαρίφαλα. Στις κρεμαστές γλάστρες πολύ όμορφο θα είναι να κάνουμε συνθέσεις μεταξύ διαφόρων χρωματιστών φυτών όπως: πρίμουλες, νεραγκούλες, κυκλάμινα, ζουμπούλια, πανσέδες κ.τ.λ αφήνοντας πάντα ένα κενό ανάμεσά τους ώστε να αναπνέουν και να αναπτύσσονται σωστά.
            Έτοιμα για μάζεμα και φάγωμα είναι: τα αντίδια, τα κουκιά, τα καρότα, τα κρεμμύδια, τα λάχανα, τα σέσκουλα και οι φράουλες στα ζεστά κλίματα. Αν έχουμε φραουλιές στο μπαλκόνι μας φροντίζουμε ώστε να μην ακουμπούν οι καρποί στο χώμα γιατί μπορεί να σαπίσουν. Οι φραουλιές χρειάζονται αρκετό νερό και σκιερά μέρη.
Τελειώνοντας αραιώνουμε τα φιντάνια που έχουν φτάσει σε ύψος τα 5-8 εκατοστά, ώστε να έχουν χώρο να αναπτυχθούν.